You are here

ایمان به پیامبران

نیاز انسان به رسالت:

باید برای مردم از سوی پروردگار پیامی‌‌باشدکه شریعت را برایشان روشن کند و آنان را به راه راست هدایت نماید. رسالت روح و نور و حیات جهان است. اگر روح و حیات و نور در جهان نباشد، جهان چه خوبی‌ای خواهد داشت؟!

به همین دلیل خداوند رسالتش را روح نامیده است، اگر روح نباشد زندگی نیز نخواهد بود. خداوند فرموده است: وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمان وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا  (شوری: 52)

(و این‌گونه بر تو (ای پیامبر) روحی ( قرآن کریم) را به فرمان خود وحی کردیم، تو (پیش از این) نمی‌دانستی کتاب و ایمان چیست، ولی ما آن را نوری قرار دادیم، با آن هر کس از بندگان‌مان را که بخواهیم، هدایت می‌کنیم).  
اگرچه عقل به طور کلی خوبی را از بدی تشخیص می‌دهد، اما ممکن نیست تفصیل و جزئیات آن را بداند. انجام عبادات و چگونگی به جای آوردن آن‌‌ها فقط از راه وحی و رسالت امکان‌پذیر است.

بنا بر این جز بوسیله پیامبران هیچ راهی برای رسیدن به خوشبختی و رستگاری در دو دنیا وجود ندارد و هیچ راهی برای شناخت دقیق سره از ناسره جز از طریق پیامبران نیست. کسی که از رسالت روی برتابد به میزان مخالفت و اعراضش از رسالت گرفتار دلهره و اندوه و بدبختی می‌گردد.

یکی از ارکان ایمان:

ایمان به پیامبران یکی از ارکان شش گانه‌ی ایمان است. خداوند فرموده است: آَمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آَمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِه  (بقره: 285)

(پیامبر به آنچه از (سوی) پروردگارش بر او نازل شده، ایمان آورده است و مؤمنان (نیز) همه به الله و فرشتگان او و کتاب‌هایش و پیامبرانش ایمان آورده‌اند. (و گفتند): میان هیچ یک از پیامبرانش فرق نمی‌گذاریم).

رسول‌الله  درباره‌ی ایمان فرموده است: «أنْ تُؤمِنَ باللهِ ، وَمَلائِكَتِهِ ، وَكُتُبهِ ، وَرُسُلِهِ ، وَاليَوْمِ الآخِر، وتُؤْمِنَ بالقَدَرِ خَيرِهِ وَشَرِّهِ » (مسلم: 8) 
(ایمان آن است که به خداوند، ملایکه، کتاب‌‌های آسمانی، پیامبران، روز آخرت و قضا و قدر ـ خیر و شرش ـ ایمان داشته باشی). 

معنای ایمان به پیامبران:

ایمان به پیامبران یعنی: باور عمیق به اینکه خداوند برای هر امتی پیامبری از میانشان برانگیخته تا آنان را به پرستش خداوند یکتایی که هیچ شریکی ندارد فرا خواند و اینکه همه پیامبران صادق و تصدیق شده و متقی و امانت‌دار و هدایت یافته و هدایت کننده هستند و اینکه پیامبران همه‌ی آنچه را که به آنان گفته شده به ما رسانده‌اند و کتمان ننموده‌ و تغییر نداده‌اند و از جانب خودشان هیچ حرفی به آن نیافزوده‌ و هیچ حرفی از آن نکاسته‌اند، چنان که خداوند فرموده است: فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِين  (نحل: 35)
(پس آیا بر پیامبران جز ابلاغ آشکار (مسئولیت دیگری) هست؟). 

أخبرنا الله تعالى أنه ما من أمة من البشر إلا بعث لها نبياً، وأنه سبحانه لا يعذب أحداً ما لم تبلغه الرسالة.

نشانه‌ها و معجزات پیامبران:

خداوند با دلایل و نشانه‌های مختلفی راستی و نبوت پیامبران را تأیید نموده است و از جمله آن دلایل، تائید ایشان به معجزات و نشانه‌های آشکاری است که فراتر از توان بشر است، این معجزات برای صدق و اثبات نبوت پیامبران بوده است.

منظور از معجزات امور خارق العاده‌ای هستند که خداوند به دست پیامبرانش پدیدار می‌سازد، اموری که انسان‌ها قادر به انجام آن نیستند.

برخی از معجزات به قرار زیر است:

  • تبدیل عصای موسی به مار
  • خبر دادن عیسی به مردمش از آنچه که می‌خورند و از آنچه که در خانه‌ها انبار می‌کردند.
  • شکافته شدن ماه برای پیامبر مان محمد 

ایمان به پیامبران چه اموری را دربرمی‌گیرد؟

  • ایمان به اینکه رسالت پیامبران حق و از جانب خدا است و همه‌ی پیامبران به سوی پرسش خداوند یگانه‌ای که شریکی ندارد فرا می‌خواندند، چنان‏که خداوند فرموده است: وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوت  (نحل: 36)
    (یقیناً ما در (میان) هر امت پیامبری را فرستادیم که: الله یکتا را بپرستید و از طاغوت اجتناب کنید).
    آیین پیامبران در احکام فرعی حلال و حرام تفاوت داشت، شریعت هر کدام متناسب با امت‌هایشان بود. خداوند فرموده است: لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا   (مائده: 48)
    (ما برای هر کدام از شما، آیین و طریقه روشنی قرار دادیم).
  • ایمان به همه‌ی پیامبران و رسولان. پس به همه‌ی پیامبرانی که خداوند از آن‌ها نام برده مانند: محمد و ابراهیم و موسی و عیسی و نوح ایمان داریم، اما در مورد پیامبرانی که نامشان را نمی‌دانیم اجمالاً ایمان داریم. هر کس به رسالت یکی از پیامبران کافر شود، در واقع به رسالت همه‌ی پیامبران کافر شده است.
  • اخبار و معجزات صحیحی که از پیامبران در قرآن و سنت آمده تصدیق می‌کنیم، معجزاتی مانند داستان شکافته شدن دریا برای موسی.
  • عمل به شریعت پیامبری که به سوی ما فرستاده شده است، یعنی بهترین و آخرین پیامبران محمد .

برخی از صفات پیامبران

  1. آن‌ها انسان هستند: و تفاوت میان آنان و دیگران در این است که خداوند آنان را با وحی و رسالت مختص گردانیده است. خدایتعالی فرموده: وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ  (انبیاء: 7)
    (و (ای پیامبر!) پیش از تو، جز مردانی را که به آن‌ها وحی می‌کردیم؛ نفرستادیم). ‏ 
    بنابراین پیامبران دارای هیچ ویژگی ربوبیت و الوهیت نیستند، اما انسان‌هایی هستند که به کمال خلقت ظاهری رسیده‌اند، چنانکه به کمال اخلاقی دست یافته‌اند، آنان از لحاظ نسب بهترین انسان‌ها هستند، آنان برتری‌های عقلی و زبانی شیوا دارند و همین‌ها آنان را اهل تحمل بار رسالت و انجام مقتضیات پیامبری نموده است.
    خداوند پیامبران را از انسان‌ها قرار داد تا الگویی از جنس خودشان برای آنان باشند. بنابراین پیروی و اقتدا به پیامبران در حد توان و طاقت انسان‌ها است.
  2. خداوند آنان را به رسالت مختص گردانده است: خداوند آنان را از میان دیگر انسان‌ها به وحی مختص گردانیده است، چنانکه فرموده است: قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِد  (کهف: 110)
    ((ای پیامبر!) بگو: «من فقط بشری هستم مثل شما، (امتیاز من این است که) به من وحی می‌شود، که تنها معبود تان معبود یگانه است‏).  
    بنابراین با صفای روحی و تزکیه و منطق عقلی نمی‌توان نبوت را کسب نمود، بلکه نبوت گزینش و برگزیدن از سوی پروردگار است. خداوند پیامبران را از میان همه‌ی انسان‌ها برگزیده و گل چین کرده است، چنانکه فرموده است: ‏اللهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَه   (انعام: 124)
    (الله آگاه‌تراست که رسالت خويش را کجا قرار دهد).
  3. پیامبران در مورد آنچه از سوی خداوند می‌رسانند؛ معصوماند: پس ایشان در رساندن آنچه که از سوی خدا است خطا نمی‌کنند و در اجرای آنچه خداوند به آنان وحی نموده نیز خطا نمی‌نمایند.
  4. راستی: پس پیامبران علیهم‌السلام در سخنان و کردارشان صادق هستند، خداوند فرموده است: ‏هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُون  (یس: 52) 
    (این همان است که (الله) رحمان وعده داده بود و پیامبران (الله) راست گفتند). 
  5. صبر: پیامبران با مژده دادن و بیم دادن به سوی دین خدا دعوت دادند و در این راه با انواع آزار و مشکلات مواجه شدند، اما در راه اعلای کلمة الله صبر کردند و آزارها را تحمل نمودند. خداوند فرموده است: ‏فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُل  (احقاف: 35)
    (پس (ای پیامبر) صبر کن، چنانکه پیامبران اولو العزم صبر کردند). 

ثمرات ایمان به پیامبران:

ایمان به پیامبران نتایج بزرگی دارد، از جمله:

  1. آگاهی یافتن از رحمت و توجه خداوند به بندگانش؛ زیرا پیامبران را به سویشان گسیل داشت تا آنان را به راه درست راهنمایی کنند و برایشان بیان کنند که چگونه خدا را پرستش نمایند؛ زیرا عقل بشری  به خودی خود نمی‌توانند به شناخت چگونگی پرستش دست یابد. خداوند درباره‌ی پیامبرمان محمد  می‌فرماید: وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِين  (انبیاء: 107)
    ما تو را جز به عنوان رحمت برای جهانيان نفرستاده‌ايم». 
  2. سپاس از خداوند درباره‌ی نعمت بزرگ رسالت:
  3. محبت و گرامی داشت و مدح پیامبران آنگونه که شایسته‌ی شأنشان است؛ زیرا آنان به عبادت خداوند و رساندن دینش و خیرخواهی بندگانش به پا خاستند.
  4. پیروی از رسالتی که پیامبران آن را از جانب خداوند آورده‌اند، این رسالت عبارت است از پرستش خدای یگانه‌ای که هیچ شریکی ندارد و عمل نمودن به آن. مومنان در زندگی خویش با پیروی کردن از پیامبران، به خیر و هدایت و سعادت هر دو سرای دست می‌یابند.

خداوند فرموده است:  فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى• وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا  (طه: 123-124)
(هر کس از هدایت من پیروی کند، پس نه گمراه می‌شود و نه به رنج افتد (و بدبخت شود). و کسی‌که از یاد من روی گردان شود، پس بی‌گمان زندگانی (سخت و) تنگی خواهد داشت).

كوهى كه در شبه جزیره سینا است و كوه موسى ناميده می‌شود، بعضی از کاوشکران معتقدند که آن کوه، همان کوهی است که حضرت موسی در آن با خدا صحبت کرده است. 

راهنماي آسان مسلمان

مسلمان راهنمای سایت تسهیل نسخه الکترونیکی از کتاب (راهنمای تسهیل مسلمان) است که معاصر پروژه های راهنمای شرکت بیش از 15 زبان تولید شده اند و ارائه محتوا در تعدادی از قالب الکترونیکی متمایز است.

الدليل المعاصر